ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ - ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ


Θύρα σύνδεσης με PC.. στο κεφάλι
Εγκεφαλικό εμφύτευμα για τον νοητικό έλεγχο υπολογιστών δοκιμάζεται στις

ΗΠΑ (Associated Press)
Ουάσινγκτον
Ένα μικροτσίπ σχεδιασμένο να εισάγεται στον εγκέφαλο παράλυτων ατόμων για να τους επιτρέπει να ελέγχουν υπολογιστές με τη σκέψη έλαβε άδεια από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων να περάσει στη φάση των κλινικών δοκιμών σε ανθρώπους.
Το «Brain Gate» (εγκεφαλική πύλη), που αναπτύχθηκε από την Cyberkinetics, με έδρα τη Μασαχουσέτη, καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα των νευρικών κυττάρων και αναγνωρίζει απλές συνειδητές εντολές. Αν οι δοκιμές αποδειχθούν επιτυχείς, η συσκευή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ακόμα και για τον χειρισμό ρομποτικών εργαλείων.

«Θα μπορούμε να λέμε σε έναν παράλυτο ασθενή: 'φαντάσου ότι κινείς το χέρι σου έξι ίντσες προς τα αριστερά'» εξηγεί ο διευθύνων σύμβουλος της Cyberkinetics Τιμ Σέρτζενορ. Το τσιπ τοποθετείται στην επιφάνεια του εγκεφάλου και επικοινωνεί με έναν υπολογιστή μέσω καλωδίων που κρέμονται από το κεφάλι. Η εταιρεία ήδη αναπτύσσει και μια ασύρματη έκδοση. Η συσκευή έχει εμβαδόν τεσσάρων τετραγωνικών χιλιοστών και στη μία επιφάνειά της φέρει μικρές ακίδες-ηλεκτρόδια, τα οποία καταγράφουν την ηλεκτρική δραστηριότητα μιας μικρής ομάδας νευρώνων στον κινητικό φλοιό, που είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο των κινήσεων.

Για να μπορέσει να αναγνωρίζει τις νοητικές εντολές, το Brain Gate πρέπει αρχικά να χαρτογραφήσει την εγκεφαλική λειτουργία, δηλαδή να αντιστοιχίσει πρότυπα ηλεκτρικής δραστηριότητας με συγκεκριμένες εντολές.
Η Cyberkinetics έχει επιδείξει πώς μπορεί να γίνει αυτό με πειράματα σε πιθήκους. Αρχικά, μια σειρά από ηλεκτρόδια κατέγραψαν την ηλεκτρική δραστηριότητα στον κινητικό φλοιό πειραματόζωων που χειρίζονταν ένα τζόιστικ. Τα σήματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη λογισμικού που επέτρεψε σε άλλους πιθήκους να ελέγχουν έναν ρομποτικό βραχίονα με τη δύναμη της σκέψης, ανέφερε η εταιρεία σε δημοσίευσή της στο Nature.

Τα εμφυτεύματα νοητικού ελέγχου έχουν προσελκύσει τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον και άλλων ερευνητών. Η εταιρεία Neural Signals, με έδρα την Ατλάντα, έχει δοκιμάσει ένα παρόμοιο τσιπ σε έξι ασθενείς, ενώ άλλοι ερευνητικοί φορείς αναπτύσσουν συστήματα που «διαβάζουν» τη σκέψη με ειδικά καπέλα που ενσωματώνουν ηλεκτρόδια. news.in.gr, με πληροφορίες από Associated Press

Οι θρησκείες ως εκφραστές θεών και διαβόλων, οι μάγοι και άλλοι τσαρλατάνοι, κινούμενοι νοητικά στο χώρο, του «μυστήριου», του «ανεξήγητου μεταφυσικού λαβυρίνθου», έπαιξαν και δυστυχώς παίζουν ακόμα σημαντικό, ιστορικό ρόλο στη διαμόρφωση «αντίληψης» του ατόμου και της κοινωνίας, για τη ζωή και του σύμπαν.

Προκειμένου όλοι αυτοί οι εκφραστές τους να έχουν αντικείμενο επιβίωσης και εξουσίας στους πολλούς αφελείς και απαίδευτους υπηκόους, απλούστευσαν τις «απαντήσεις» τους περί δημιουργίας της ζωής και του σύμπαντος με παραμύθια που ταιριάζουν μόνο σε πρωτόγονους.
Παραμύθια που επεβλήθησαν με τον φόβο του Θεού τιμωρού η του Διαβόλου, έγιναν εύκολα η δύσκολα αποδεκτά από τους αμαθείς, με τελικό αποτέλεσμα την τυφλή πίστη που δεν προτρέπει προς την γνώση και αυτοπεποίθηση του ατόμου μέσω αυτής αλλά αντίθετα στην μοιρολατρία, στην υποταγή της «Θεϊκής , Σατανικής η Μαγικής θέλησης» και φυσικά σ’ όλους εκείνους που αυτοχαρακτηρίζονται εκφραστές τους.

Η αναζήτηση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, όσον αφορά την κοσμογονική δημιουργία - λειτουργία - συμπεριφορά του «όλου» προς το «μέρος» και αντίστροφα, και η φυσική επιλογή του αποτελέσματος, είναι ζητήματα που θα έπρεπε να μας οδηγούν στις τοποθετήσεις μας ως λογικά σκεπτόμενα και ενημερωμένα άτομα.
Στο πνευματικό «είναι» του ανθρώπου, η αναζήτηση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, είναι ζητούμενο είτε μέσω θρησκευτικών μεταφυσικών ανησυχιών - αναζητήσεων, είτε μέσω της επιστημονικής γνώσης – απόδειξης και εφαρμογής. Ενδιάμεση κατάσταση που προσπαθεί να συμβιβάσει τις δυο αυτές νοητικές κατευθύνσεις, γίνεται είτε «εκ του πονηρού», είτε λόγω άγνοιας - αφέλειας του ατόμου, που τον οδηγεί τελικά σε αποπροσανατολισμό από την αντικειμενική πραγματικότητα.
Η «επιλογή» σε ατομική βάση μεταξύ των δυο κατευθύνσεων ως βάσης θεώρησης, προβληματισμού, αναζήτησης και τελικής τοποθέτησης, οφείλεται κυρίως στον προσανατολισμό της παιδείας και των βιωμάτων του ατόμου, προκειμένου να σχηματίσει τη «δική του αλήθεια», την ΑΝΤΙΛΗΨΗ του «εγώ», της ζωής, της κοινωνίας και του σύμπαντος.
Το αναπόφευκτο «φυσικό κακό», είναι πως δεν υπάρχει δυνατότητα επιλογής κατεύθυνσης της παιδείας η των βιωμάτων μας. Τουλάχιστον μέχρι την εφηβεία μας. Έρχονται όλα «από τα πάνω» και μας διαμορφώνουν ανάλογα προσαρμοσμένους, των επιδιωκόμενων σκοπών που καλούμαστε να έχουμε στη ζωή μας, και που ασφαλώς εξυπηρετούν το πολιτικό –θρησκευτικό -οικονομικό –εθνικό κοινωνικό κατεστημένο αξιών.
Κάθε είδους τοποθέτηση σε ατομικό – προσωπικό επίπεδο για απαντήσεις των φαινομένων η των κοινωνικών σχέσεων, αρχίζει απ’ τη στιγμή που το άτομο διαθέτει υποδομή πληροφοριών, αντικειμενικών η όχι, και δημιουργική φαντασία στη διαρκώς δομούμενη αντίληψη του για το «εγώ», τη ζωή, το περιβάλλον, το σύμπαν.

Αν το σύνολο αυτών των παραγόντων που σχηματίζουν και διαμορφώνουν την συνείδηση μας δεν βασίζονται στην αντικειμενική πραγματικότητα, τότε «ζούμε» την εικονική, που μπορεί να κολακεύει η όχι τις ιδεατές άξιες η τα συμφέροντα μας.
Το όποιο αποτέλεσμα τοποθέτησης του «εγώ» μας, θα έχει σχετική η μερική αξία αν αφεθούμε μόνο στον συναισθηματισμό μας. Η αλήθεια των πραγμάτων, για τον σκεπτόμενο άνθρωπο, ήταν, είναι και θα είναι, το ζητούμενο προκειμένου να ερμηνεύει τα φαινόμενα η γεγονότα, σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας του.

Η λογική ερμηνεία των δεδομένων πληροφοριών, τον οδήγησαν στην επιστημονική έρευνα , που τεκμηρίωνε η όχι με το πείραμα, στην γνώση και κατανόηση των αιτιών και προϋποθέσεων επανάληψης του φαινομένου. Η επανάληψη του φαινομένου μέσω της επιστήμης απομυθοποιεί τα «ΘΑΥΜΑΤΑ» στην αντίληψη του άσχετου μ’ αυτήν.
Η εικονική πραγματικότητα έχει να κάνει με την ψευδαίσθηση όπου το ιδεατό παίρνει τη θέση του πραγματικού.
Το ιδεατό προτάσσεται νοητικά, δημιουργώντας προϋποθέσεις ώθησης της έρευνας και εφαρμογής του πειράματος για επιβεβαίωση του φαινομένου η όχι, απ’ την επιστήμη.
Από τη «μη επιστήμη», το ιδεατό γίνεται «αλήθεια» τυφλής πίστης, μιας εικονικής πραγματικότητας συναισθηματικής κυρίως βάσης θεώρησης και αντίληψης των πραγμάτων.